Internetowe Rekolekcje Adwentowe 2018

dla Polonii i nie tylko....

"W MOCY BOŻEGO DUCHA"
Adwent 2017

TRZECIA NIEDZIELA ADWENTU
…tylko Duch Boży

ks. Mateusz Socha TChr
e-mail: msocha@chrystusowcy.pl

 

Pierwszym darem Boga dla człowieka jest miłość, która: „rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany” (Rz 5,5). Otrzymujemy również wiele innych darów, które mają służyć całej Wspólnocie. Wiemy również, że kiedy w naszym życiu zaczyna brakować miłości, trzeba jak najszybciej oczyścić swoje serce z grzechów i przywrócić pełną miłości relację ze Stworzycielem.

Tego, co Boskie, nie zna nikt, tylko Duch Boży” (1 Kor 2, 11). Wyłącznie Duch Święty dany nam przez Jezusa Chrystusa, może nas uczyć o naszym Bogu. Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK) podaje, że właśnie teraz, „Jego Duch jest Tym, który objawia Boga, pozwala nam poznać Chrystusa, Słowo Boga, Jego żywe Słowo” (KKK 687). Na tym polega tajemnicze działanie Ducha Świętego, że daje nam usłyszeć Słowo kochającego Ojca, ale Jego samego nie słyszymy.

Inny fragment Pisma Świętego pokazuje nam, że tylko Duch Święty uzdalnia nas do rozpoznania w Zbawicielu naszego Króla i Pana: „Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: «Panem jest Jezus»” (1 Kor 12, 3). Być może to tylko taka gra słów, ale wychodzi na to, że w potrzebie, do Pocieszyciela zwracamy się… po moc! Bez Jego mocy po prostu wypadamy słabo w naszych kontaktach z Bogiem… Poznanie wiary jest możliwe tylko w Duchu Świętym!

Dobrą Nowiną dla każdego człowieka jest fakt, że na dary Boga, na Jego pomoc nie można zasłużyć. Greckie słowo „charisma” (charyzmat) oznacza dokładnie „bezinteresowny dar”. Nasz Odkupiciel nie udziela go za zasługi. Pewien Szymon wspomniany w Dziejach Apostolskich zostawił nam cenną lekcję: charyzmatu nie można się ani nauczyć, ani kupić (zob. Dz 8,18-23). „Wszystko zaś sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu tak, jak chce” (1Kor 12,11). Charyzmat jest darem ku zbudowaniu Kościoła. Przyjrzyjmy się charyzmatom Ducha Świętego.

Wymieniany jako pierwszy w KKK dar języków jest nam znamy z opisu zesłania Ducha Świętego na Apostołów: „I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić” (Dz 2,4). Sam Pan Jezus wytłumaczył Apostołom, że słuchający Ewangelii będą się nawracać: „Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą” (Mk 16,16-17). Św. Paweł potwierdza swoje osobiste doświadczenie w modlitwie językami: „Dziękuję Bogu, że mówię językami lepiej od was wszystkich” (1Kor 14,18) i chce, żeby ten dar objął jak najwięcej osób: „Chciałbym, żebyście wszyscy mówili językami” (1Kor 14,5). Do czego ma służyć ten charyzmat? Najprościej ujmując jest to modlitwa, którą Duch Święty przygotował dla nas, na chwile naszej niemocy: „sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami” (Rz 8,26). Ostatnią wskazówkę odnośnie daru języków zostawia nam św. Paweł w słowach: „Jeżeli korzysta ktoś z daru języków, to niech mówią kolejno dwaj, najwyżej trzej, a jeden niech tłumaczy! Gdyby nie było tłumacza, nie powinien mówić na zgromadzeniu; niech zaś mówi sobie samemu i Bogu!” (1Kor 14,27-28).

Dar proroctwa w swojej istocie nie polega na przepowiadaniu przyszłości, lecz jest to wiadomość od Pana Boga: przekaz pełen radości i nadziei, słowo napomnienia oraz pocieszenia. Ma umacniać nadzieję Kościoła. O tym charyzmacie mówi Pan Jezus w słowach, które zanotował św. Jan: „Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe.” (J 16,12-13). Możemy śmiało stwierdzić, że dar proroctwa to głos samego Zbawiciela, który mówi do nas poprzez Ducha Świętego o swojej miłości do człowieka. Św. Paweł napomina nas: „Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie.” (1Tes. 5, 19-21). Wynika z tego, że rozpoznając ten charyzmat nie wolno nam go zlekceważyć… Żeby się czasem nie okazało, że odrzucę specjalną wiadomość Boga skierowaną do mnie!

Modlitwy o duchowe, psychiczne i fizyczne zdrowie osoby proszącej Boga to charyzmat uzdrawiania. Bierze on swoje źródło w Jezusie, który w czasie swojej publicznej działalności uzdrawiał ludzi. Tak samo i Duch Święty udziela dzisiaj łaski uzdrowienia.

Najlepiej wpisuje się w nasze rozważania (określone hasłem roku duszpasterskiego) dar czynienia cudów. Przez ten charyzmat Bóg, posługując się konkretnymi ludźmi, działa z mocą. Człowiek staje się wtedy precyzyjnym narzędziem w ręku Stwórcy. Często bywa, że przez ten charyzmat stajemy się posłańcami Boga - jedynymi osobami, przez które Zbawiciel chce dotrzeć do moich bliźnich. Nie dzięki moim wspaniałym zdolnościom, wiedzy, doświadczeniu… ale dzięki bezinteresownym darom od Pana.

Potrzebujemy mocy Ducha Świętego, Jego licznych darów i charyzmatów, aby móc coraz bardziej zbliżać się do Boga, poznawać Ewangelię Zbawiciela. Wszystko dlatego, że tylko w mocy Bożego Ducha bez przeszkód osiągniemy życie wieczne.

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Tegoroczne Rekolekcje prowadzi ks. Mateusz Socha TChr – chrystusowiec.
Do Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej wstąpił w 2009 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w 2016 roku. Jako neoprezbiter został skierowany do parafii Wniebowzięcia NMP we Władysławowie. Od 1 sierpnia tego roku jest Socjuszem (asystentem) Magistra Nowicjatu w domu nowicjackim chrystusowców w Mórkowie.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

>>> powrót do strony głównej Rekolekcji <<<