Internetowe Rekolekcje Adwentowe 2018

dla Polonii i nie tylko....

"W MOCY BOŻEGO DUCHA"
Adwent 2017

PIERWSZA NIEDZIELA ADWENTU
Rozpoznać Ducha Świętego

ks. Mateusz Socha TChr
e-mail: msocha@chrystusowcy.pl

 

Rozpoczynając refleksję nad naszą misją w Kościele i działaniem Ducha Świętego w życiu każdego z nas, warto przypomnieć podstawowe informacje o Trzeciej Osobie Trójcy Najświętszej.

Na wstępie musimy sobie powiedzieć, że Bóg w Trójcy Świętej jest dla nas nieprzeniknioną tajemnicą. Jedynie próbujemy ją zgłębić, po to, żeby lepiej Pana Boga poznać i jeszcze doskonalej wypełniać Jego wolę. Tą niepojętą rzeczywistość dobrze oddaje historia św. Augustyna, który przechadzając się nad morzem, miał zauważyć chłopca. Dziecko wygrzebało w piasku maleńki dołek i niewielką muszelką przelewało wodę z morza do tego zagłębienia. Św. Augustyn miał wtedy usłyszeć głos: „Prędzej to dziecko przeleje muszelką morze do dołka, niż ty zrozumiesz Trójcę Świętą”.

Co więc wiemy? Katechizm Kościoła Katolickiego w zwięzłych słowach ujmuje wielowiekową tradycję i naukę Kościoła przypominając, że Duch Święty jest imieniem własnym Boga, któremu oddajemy chwałę razem z Ojcem i Synem. Wiemy też, że Kościół otrzymał Go od Jezusa Chrystusa. Samo słowo „Duch” jest tłumaczeniem hebrajskiego Ruah, które oznacza tchnienie, powietrze, wiatr. W naszej wierze nie chodzi o zwykły wiatr, który porusza liście drzew, ale o Tchnienie Boga, Ducha Bożego. Pan obiecując, że po Wniebowstąpieniu ześle swojego Ducha, nazywa Go „Parakletem”. Słowo to tłumaczy się zazwyczaj jako pocieszyciel lub obrońca.

Na tym etapie, Jego oblicze pozostaje przed nami zakryte. Najprawdopodobniej poznamy je w wieczności. Skoro nie znamy wprost oblicza Ducha Świętego, swą obecność przejawia On w formie znaków (symboli). Parakleta oznaczają: woda, namaszczenie, ogień, obłok i światło, pieczęć, ręka, palec i gołębica.

Woda to znak działania Ducha Świętego w sakramencie chrztu świętego. W momencie, gdy kapłan polewa głowę dziecka, widzimy czystą wodę z jakiegoś ziemskiego źródła. Jednak jest ona jedynie symbolem wody, która wypływa z przebitego boku Chrystusa ukrzyżowanego, jak ze źródła, na życie wieczne! Obmywa nas i podtrzymuje nasze życie.

Symbolika namaszczenia olejem nie tylko oznacza, ale nawet staje się synonimem Ducha Świętego (1 J 2,20.27; 2 Kor 1,21). Najbardziej kojarzymy ją z sakramentem bierzmowania. Faktycznie, Duch Święty jest jak oliwa, która oznacza obfitość (Pwt 11,14 i in.) oraz radość (Ps 23,5; 104,15), jest znakiem uzdrowienia (Iz 1,6; Łk 10,34), udziela piękna, zdrowia i siły.

Ogień najlepiej oddaje ogromną energię - wszechmoc działania Ducha Świętego. Łatwo nam sobie wyobrazić pożar, który pochłania łąki, lasy, domy… a jednocześnie jest tak bardzo potrzebny, aby oczyszczać, kształtować i hartować, dawać ciepło, rozświetlać mrok… Pan Jezus powie: „Przyszedłem rzucić ogień na ziemię, i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął” (Łk 12, 49). Chrystus zesłał nam ogień - Ducha Świętego, aby z wielką mocą przemieniał nas, oczyszczał i uświęcał.

Mniej oczywistymi znakami są obłok i światło. Te dwa symbole są nierozłączne przy objawieniach Ducha Świętego. Obłok świetlisty pokazuje Boga żywego i zbawiającego w swojej mocy i chwale. Pamiętamy również, że Bóg jako świetlisty obłok prowadził Izraelitów, podczas gdy w słupie ognia oddzielał ich od Egipcjan: „A Pan szedł przed nimi podczas dnia, jako słup obłoku, by ich prowadzić drogą, podczas nocy zaś jako słup ognia, aby im świecić, żeby mogli iść we dnie i w nocy” (Wj 13,21).

Bóg naznacza ludzi pieczęcią jako swoją własność. Księga Apokalipsy mówi: „Nie wyrządzajcie szkody ziemi ni morzu, ni drzewom, aż opieczętujemy na czołach sługi Boga naszego” (Ap 7,3). Pieczęci Boga nie da się zniszczyć, podobnie jak nie można cofnąć ani nawet powtórzyć namaszczenia Ducha Świętego w sakramentach chrztu, bierzmowania i kapłaństwa. Skoro należymy do Boga to Duch Święty nie pozwoli nas wyrwać z Jego ręki: „Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki” (J 10,28). Tak Bóg działa przez swojego Ducha.

Symbolika ręki wyraża się w gestach samego Jezusa, który nakładając ręce leczy chorych (Mk 6,5; 8,23) i błogosławi dzieci (Mk 10,16), a ponadto właśnie przez włożenie rąk jest w Kościele udzielany Duch Święty (Dz 8, 17-19; 13, 3; 19, 6). Kolejny znak działania Ducha Świętego to palec… Najciekawsze jest to, że współcześnie właśnie w tej mało znanej symbolice palca, Bóg przez Ducha Świętego działa z niezwykłą mocą… chodzi tutaj o walkę z szatanem. W Piśmie świętym znajdujemy jasne stwierdzenie Pana, że On „palcem Bożym wyrzuca złe duchy” (Łk 11,20), a one są bezsilne wobec potęgi Zbawiciela.

Jednym z najbardziej znanych symboli Ducha Świętego jest gołębica. Znajdujemy ją między innymi na końcu oczyszczającego potopu, którego znaczenie odnosi się do chrztu (Rdz 8, 8-12). Zaraz po chrzcie w Jordanie na Jezusa Duch Święty zstępuje jak gołębica i spoczywa na Nim (Mt 3,16).

Język tych znaków warto rozumieć, ponieważ to przez nie Duch Święty nieustannie mówi w Kościele i dokonuje swoich dzieł! Ważne, żebyśmy pamiętali, że nie są to symbole martwe, ale żywe. Wciąż bardzo aktualne. Może teraz wyraźniej zauważasz symbole Parakleta w swoim życiu? Dlatego ten nowy rok duszpasterski mamy - świadomie! - przeżyć w mocy Bożego Ducha.

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Tegoroczne Rekolekcje prowadzi ks. Mateusz Socha TChr – chrystusowiec.
Do Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej wstąpił w 2009 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w 2016 roku. Jako neoprezbiter został skierowany do parafii Wniebowzięcia NMP we Władysławowie. Od 1 sierpnia tego roku jest Socjuszem (asystentem) Magistra Nowicjatu w domu nowicjackim chrystusowców w Mórkowie.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

>>> powrót do strony głównej Rekolekcji <<<